วันนี้กลุ่มเรานัดทำงานพื้นฐานกันหลายที่ งานของผมคือนัดสปาตัว 2 ที่ ก็เข้าไป Servic เขา แล้วก็ขอทำที่แขน ผมก็ไปที่สปาที่ 2 คือเพื่อนที่เรียน ปวส.มาด้วยกันทำแขนให้แฟนเขาแล้วเราก็นั่งกินเบียร์ไปด้วย เรื่องของอนาคตเราไม่ได้คุยกัน คุยแต่เรื่องวันต่อวัน ผมรู้ว่าเพื่อนไม่ชอบในเรื่องของธุระกิจแต่เพื่อนก็ยังคงคิดที่จะทำงานอะไรอย่าง นั้นคือสิ่งที่เรายังคงต้องเร่งมือที่จะทำให้เพื่อนเห็นเป็นตัวอย่าง เพราะกับเพื่อนเราให้ได้แต่แนวทางเท่านั้น เขาเลือกเอง กินไม่นานผมอิ่มแล้วก็ขอกลับก่อนว่าต้องมีนัดอีกซึ่งตอนนั้นก็ 4 ทุ่มแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคิดนะว่าเวลาอย่างนี้เราก็เคยนั่งๆ นอนๆ ดูทีวี มันก็สบายดีนะ แต่ตอนนี้เราออกมาทำธุระกิจที่มันเป็นของเราเองและเราก็มีกลุ่มคนของเราที่เขาต้องการที่จะนอนดึกเหมือนเรา ทำงานหนักเหมือนเรา หรือ ยิ่งกว่าเราแล้วผมก็ขับรถกลับมาที่อยุธยาอีกมาหาเพื่อนอีก 1 คน คุยกับเขาได้ไม่นานเพื่อนคนนี้ก็บอกว่าที่ บ.เก่า เขาให้เงินเดือนเยอะมีโบนัท อีกมากเลย เขาเสียดายที่ออกมา แต่ก็เหมือนกับว่ามันก็มีบางอย่างที่มันทำให้เขาพูดออกมา
เรื่องของโอกาสที่คน 1 คนจะเห็นและทำอะไรซักอย่างมันก็เกิดจากตัวของเขาเอง ผมเป็นแค่เพื่อนให้ได้แต่แนวคิด เมื่อมันหนึ่งที่เขาเห็นเราเปลี่ยนไปมากกว่านี้เขาจะเข้ามาหาเราเอง เป็นคำพูดที่เคยได้ยินมาก่อนซึ่งตอนแรก็ก็ฟังแล้วเข้าหูนะแต่ไม่ได้เข้าใจอะไรมาก ตอนนี้ผมกลับมามองตัวเองอีก 2 ปีข้างหน้าผมจะเป็นอย่างไร มันจะเหมือน 2 ปีที่ผ่านมาหรือเปล่า แต่ที่รู้แน่ๆ คือเมื่อเราอยู่ในสังคมที่ดี บรรยากาสมันจะหล่อหลอมเราให้เป็น 1 เดียวกับมันแล้วผมก็มาอีกห้องของน้อง DL อีกไม่มีสาธิตสินค้า เขียนแผน วันนี้เราตั้งวงกันเปิดอกคุยกันหลายเรื่อง คุยกันด้วยเหตุผลที่เราต้องทำของแต่ละคน เพราะว่าเรื่องเงินอย่างเดียวมันสร้างสังคนที่ดีไม่ได้ปรับทุกข์ ผูกมิตรกัน ให้แนวคิดที่ถูกต้อง คุยกันนานได้เวลาตี 3 เราก็แยกย้ายกลับ ผมเห็นว่าบางคนออกมาตั้งร้านขายของแล้ว
ต่างคนต่างเลือกทางของตนเอง
ขึ้นอยู่กับว่าเลือกเครื่องมืออะไรในการทำงาน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น